อากาศครึ้มมาตั้งแต่เมื่อวาน
พอเห็นบรรยากาศน่านอนเป็นที่สุดอย่างนี้ เราก็สนองความต้องการของตัวเองเสีเต็มที่ ตื่นอีกทีก็สิบเอ็ดโมงกว่าเข้าไปแล้ว
ความขี้เกียจนี่ไม่เข้าใครออกใครจริงๆ

ในทุกวันที่ทุกคนตื่นแต่เช้า ออกไปทำงานอย่างตั้งอกตั้งใจ เพื่อให้มีเงินมาจับจ่ายในชีวิตประจำวัน เรากำลังทำอะไรอยู่

ตื่นสาย
ดูทีวี
เล่นคอม
แล้วก็รอจนกระทั่งเย็นย่ำ เพื่อที่จะไปสอนเพียงแค่ 2 ชม.

มีสาระดีมาก....

เราก็รู้ตัวอยู่ว่าในทุกวัน เรามีภาระอะไรบ้างที่ต้องรับผิดชอบ
ต้องทำเครื่องมือวิจัย
ทำความสะอาดรังหนูของตัวเอง
หางานทำ

แต่เราก็ไม่ได้ทำ
เพราะสิ่งที่ทำอยู่ในแต่ละวันมันช่างเพลิน...จนทำให้ไม่เหลือเวลาไปทำสิ่งที่จำเป็น

บางทีเราก็มีข้ออ้างนั่นอ้างนี่มากมายมาสนับสนุนให้ตัวเองย่ำอยุ่กับที่ต่อไป

บางทีเราก็รับงานใหม่ๆเข้ามา โดยไม่ได้นึกถึงงานที่ดองไว้อยู่เดิม

ไม่เอาแล้ว ... ไม่อยากเป็นอย่างนี้อีกแล้ว